Mijn zoon wordt een man

‘Mam’, mijn zoon kijkt me ernstig aan. ‘Ik wil niet meer die onderbroeken aan die jij steeds voor me koopt, ik wil nieuwe, echte herenonderbroeken dragen’. Ik slik even. Dat mijn kleine jongen groot aan het worden was is geen verrassing, maar toch overvalt deze mededeling me. De baard in de keel en sinds een jaar scheert hij zich dagelijks. Zestien jaar is hij nu en sinds kort heeft hij een vast vriendinnetje. Zou dat er wat mee te maken hebben? Ik vermoed van wel. Mijn jongen wordt een echte man en daar horen natuurlijk stoere, mannelijke onderbroeken bij.

‘Wat voor ondergoed wil je dan?’, vraag ik op neutrale toon. ‘heb je al iets gezien wat je leuk vindt?’. Hij antwoord bevestigend en zegt dat, toen hij pas in de stad was, hij hele leuke onderbroeken heeft gezien. Ik ken het winkeltje, waar hij die stoere herenmode heeft gezien, wel. Hij zegt dat ze daar hele coole zwarte boxershorts met aan de zijkant een grijs streepje hadden liggen en die lijken hem wel wat. Mijn zoon kijkt me enigszins schaapachtig aan na deze onthulling, maar tegelijkertijd zie ik een stoere blik in zijn ogen. Ik doe nog een poging om hem op andere gedachten te brengen. Ik vertel dat er ontzettend veel keuze is op het gebied van herenondergoed, bekijk bijvoorbeeld eens de collectie van HemdvoorHem.nl. Dat er shorts en slips zijn, met korte en lange pijpjes en of hij niet nog even verder wil kijken? Maar nee hoor, mijn zoon is vastberaden en heeft zijn zinnen gezet op die stoere, mannelijke boxers.

zware heren onderbroek met witte strepen
Een ‘stoere’ heren onderbroek

‘Oké, prima, ga morgen na school maar langs dan kan je ze passen’. Ik vraag nog of ik mee zal gaan, maar eigenlijk weet ik het antwoord al. ‘Nee hoor mam dat hoeft niet, ik ga wel alleen’. Kleine jongetjes worden groot. Mijn zoon is een man aan het worden en ik moet er maar aan wennen dat hij vanaf nu stoere, herenonderbroeken draagt, dat hij vriendinnetjes heeft en verder denk ik nog maar even niet. Stapje voor stapje ga ik aan dit idee wennen en mijn zoon loslaten. Het is goed dat hij volwassen wordt. Misschien moet ik hem eens vragen of hij die onderboeken dan ook zelf gaat wassen of dat zijn mama dat voorlopig nog mag blijven doen. Ik vrees dat ik daar het antwoord ook al op weet.