Mode analyse: voetbalshirtjes EK 2016

De zure appel dat Nederland dit keer echt niet meedoet aan het Europees Kampioenschap voetbal heb ik inmiddels doorgeslikt. Het feit dat Oranje er niet bij is, neemt namelijk niet weg dat ik het EK een interessant voetbaltoernooi vind om te kijken. Nationaal voetbal volg ik niet, maar grote internationale evenementen wel. Ik kan ontzetten genieten van de vaderlandsliefde die overal komt opzetten, de saamhorigheid onder de fans en de Tv-programma’s met commentaren van presentatoren en (oud)voetbalspelers. Ook deze editie van het EK zit ik dus weer voor de buis om naar de wedstrijden te kijken.

Tijdens het kijken naar de eerste wedstrijden viel het me meteen op dat sommige voetbalshirtjes zo strak zaten. Niet dat ik het een straf vind om naar een gespierd mannenlichaam te kijken, maar ik vroeg me wel af of dat wel lekker zit. Als topsporter zweet je natuurlijk veel en je wilt natuurlijk wel sportkleding aan hebben waar je zo goed mogelijke prestaties in kan neerzetten. Je moet je uiteraard ook goed kunnen bewegen en geen last hebben van de kleding die je aan hebt.

Shirtje van Italië
Nogal stak thuis shirt van Italië.

Bij het maken van sportkleding en in dit geval de voetbalshirtjes wordt daar natuurlijk rekening meegehouden. De shirtjes moeten lichtdraagbaar zijn, elastisch en ademend zodat zweet goed kan worden afgevoerd. Zo kunnen de spelers zichzelf afkoelen en optimaal blijven presteren. Ik heb wel eens gehoord dat voetbalshirts gaatjes bevatten om nog beter te kunnen ademen. Ik heb dat zelf nog nooit gezien. Op de officiële site van de UEFA kun je trouwens voetbalshirtjes bestellen. Deze zijn gemaakt van 100% katoen.

Het ontwerp van de voetbalshirtjes is uiteraard voor alle spelers hetzelfde. Ik vind het trouwens altijd leuk het uittenue te vergelijken met het thuistenue. Het ziet er vaak heel anders uit. Vooral de gebruikte kleuren kunnen erg verschillen. Het lijkt me echter wel dat een speler zelf wel mag kiezen welke maat hij draagt en dus of hij zijn T-shirt strak of wat wijder draagt. Daar hebben ze vast allemaal hun eigen voorkeur voor. Ik persoonlijk houd van een strak shirtje, dat lubbert niet zo snel om je lichaam. We hebben nog een paar wedstrijden voor de boeg en ik denk dat ik nog gauw een officieel UEFA shirtje ga bestellen. Dat vind ik wel leuk als aandenken aan dit EK. Moet ik alleen nog even bedenken van welk team.

Nieuwe overhemden

Met modetrends is het altijd zo dat je minstens een half jaar vooruit moet kijken. In de winter word je lekker gemaakt met de aankomende zomercollectie. Dat je straks in zo’n zomerbroek rondloopt kan je je nu nog niks bij voor stellen. En zo geldt het natuurlijk ook andersom. De zomer komt nu pas echt op gang. We genieten van de zomer terwijl de wintertrends alweer worden aangekondigd.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er altijd redelijk snel bij ben. Wanneer de nieuwe collecties net in de winkels komen heb je nog alle keuze en zijn alle kleuren en maten nog beschikbaar. Ik houd er van om ieder jaar een paar nieuwe mooie overhemden te kopen. En ik ben er inmiddels ook aan gewend geraakt om in de zomer uit te kijken naar overhemden met lange mouwen, gemaakt van lekkere warme materialen. In de winter ga ik op zoek naar luchtige, overhemden met korte mouwen die ik dan tijdens de warme seizoenen daarna lekker kan dragen.

Voor de laatste trends op het gebied van overhemden zoek ik altijd online naar informatie over trendy kleuren en gebruikte materialen. Ik zoek in modebladen en mannenbladen zoals Esquire en kijk naar televisieprogramma’s om te bepalen wat voor overhemden ik zal kopen. Voor volgend jaar zijn de trends redelijk gelijk gebleven aan dit jaar. De kleuren blijven bruin, wit, donkerrood, zwart en beige en dat vind ik helemaal goed, want dat zijn de kleuren die ik ook echt mooi vind. Ik denk dat ik op zoek ga naar nog een donkerrood en een zwart herenoverhemd.

Mijn zoektocht naar het perfecte overhemd begint altijd op internet. Ik ken een aantal webwinkels met uitgebreide herenmodecollecties die ik bezoek en rondkijk wat er zoal is. Ik krijg dan een goed beeld van de modellen, kleuren en de prijzen. Als ik een idee heb wat het gaat worden ga ik mijn vaste adresjes in de stad af. In de fysieke kledingwinkels kan ik de materialen voelen en de overhemden passen. Dit hoort er voor mij echt bij want zo kan ik zien of een model me goed staat en ook of de kleur bij me past. Ik heb wel eens een overhemd gehad dat was zo mooi van kleur, maar het maakte me ontzettend flets. Vaak vind ik in deze winkels mooie, passende overhemden en dan koop ik ze meteen. Zo ben ik weer klaar voor het nieuwe seizoen.

Mijn zoon wordt een man

‘Mam’, mijn zoon kijkt me ernstig aan. ‘Ik wil niet meer die onderbroeken aan die jij steeds voor me koopt, ik wil nieuwe, echte herenonderbroeken dragen’. Ik slik even. Dat mijn kleine jongen groot aan het worden was is geen verrassing, maar toch overvalt deze mededeling me. De baard in de keel en sinds een jaar scheert hij zich dagelijks. Zestien jaar is hij nu en sinds kort heeft hij een vast vriendinnetje. Zou dat er wat mee te maken hebben? Ik vermoed van wel. Mijn jongen wordt een echte man en daar horen natuurlijk stoere, mannelijke onderbroeken bij.

‘Wat voor ondergoed wil je dan?’, vraag ik op neutrale toon. ‘heb je al iets gezien wat je leuk vindt?’. Hij antwoord bevestigend en zegt dat, toen hij pas in de stad was, hij hele leuke onderbroeken heeft gezien. Ik ken het winkeltje, waar hij die stoere herenmode heeft gezien, wel. Hij zegt dat ze daar hele coole zwarte boxershorts met aan de zijkant een grijs streepje hadden liggen en die lijken hem wel wat. Mijn zoon kijkt me enigszins schaapachtig aan na deze onthulling, maar tegelijkertijd zie ik een stoere blik in zijn ogen. Ik doe nog een poging om hem op andere gedachten te brengen. Ik vertel dat er ontzettend veel keuze is op het gebied van herenondergoed, bekijk bijvoorbeeld eens de collectie van HemdvoorHem.nl. Dat er shorts en slips zijn, met korte en lange pijpjes en of hij niet nog even verder wil kijken? Maar nee hoor, mijn zoon is vastberaden en heeft zijn zinnen gezet op die stoere, mannelijke boxers.

zware heren onderbroek met witte strepen
Een ‘stoere’ heren onderbroek

‘Oké, prima, ga morgen na school maar langs dan kan je ze passen’. Ik vraag nog of ik mee zal gaan, maar eigenlijk weet ik het antwoord al. ‘Nee hoor mam dat hoeft niet, ik ga wel alleen’. Kleine jongetjes worden groot. Mijn zoon is een man aan het worden en ik moet er maar aan wennen dat hij vanaf nu stoere, herenonderbroeken draagt, dat hij vriendinnetjes heeft en verder denk ik nog maar even niet. Stapje voor stapje ga ik aan dit idee wennen en mijn zoon loslaten. Het is goed dat hij volwassen wordt. Misschien moet ik hem eens vragen of hij die onderboeken dan ook zelf gaat wassen of dat zijn mama dat voorlopig nog mag blijven doen. Ik vrees dat ik daar het antwoord ook al op weet.

Keuzestress

Ken je dat? Je denkt snel even een klusje te doen om vervolgens heel lang ergens mee bezig te zijn. Ik heb nu een dergelijk karweitje te pakken. Mijn man gaat volgende week op zakenreis en zei vanmorgen ineens dat hij nog wel wat nieuwe onderbroeken kon gebruiken. Ik bood aan om dat voor hem te doen want ik heb vandaag een dagje vrij. ‘Prima, maar wel graag van Sloggi, want die zitten zo lekker’. Nu zit ik dus achter de computer op zoek naar een paar mooie, nieuwe herenonderbroeken. Ik bestel vaker online, dat is snel en gemakkelijk en je aankoop wordt fijn thuis bezorgd. Je kunt gemakkelijk betalen met je bankpas en mocht er toch iets niet goed zijn kan je het ruilen.

Ik zit vol goede moed onderbroeken van het merk Sloggi te bekijken en denk dit klusje even te klaren. Maar jeetje, wat is er een hoop keuze. Wat zijn er veel verschillende soorten, maten en modellen. Voor de hippe en modieuze man is er de collectie van Match C2P. Dit zijn moderne modellen met een hedendaagse look. Wil je een wat meer retro uitstraling dan is er de herenondermode van de Explorer collectie. Voor sportieve mannen die optimale bewegingsvrijheid willen zijn er de modellen met de naam Upgrade. Deze onderbroeken zijn speciaal ontwikkeld voor actieve mannen. Ik zie ook dat er herenonderbroeken zijn met een levenslange garantie, de Evernew collectie. Sloggi waarborgt de kwaliteit van deze onderbroeken, ook na heel veel wasbeurten. Dat spreekt mij persoonlijk wel erg aan. Last but not least hebben ze ook een Basic collectie waarbij de prijs/kwaliteit verhouding optimaal is.

Goed, op dit punt ontstond enige keuzestress en vroeg ik mij af welke ondermode ik voor mijn man zou kiezen. Eén viel er in ieder geval meteen af, de tankini. Een strakke slip met nauwelijks stof, dat vindt hij echt niks. Ook houdt hij er niet van als zijn onderbroeken te wijd zitten of te lange pijpjes hebben. Die modellen kan ik dus ook weg strepen. Zo doorgaand kom ik er wel. Ik kies uiteindelijk voor een voordeelpak zwarte midi slips uit de Basic collectie en twee marine hipsters uit de Evernew collectie. Zo kan hij weer een tijdje vooruit. En de volgende keer? Dan mag hij zelf zijn onderbroeken uit kiezen met meteen een paar mooie onderhemden erbij. Ook bij de hemden van Sloggi valt er immers heel veel te kiezen.

De stijl filosofie van Pharrell Williams

Een zogenaamde ‘celebrity’ die ik al een tijdje adoreer vanwege zijn modegevoel is Pharrell Williams. Laatst kwam ik deze video tegen op YouTube, waarin hij zijn stijl beknopt toelicht. Aanrader!

Wat vind jij van Pharrell’s stijl? Let us know in de comments!

Beach Party

Het is vrijdagmiddag en bijna weekend. Gelukkig maar want deze week was echt gekkenhuis op werk en ik ben wel toe aan wat ontspanning. Ik heb een leuk en gezellig weekend voor de boeg. Vanavond vertrek ik met een paar oude studievrienden voor een weekendje weg naar Friesland waar we een huis hebben gehuurd. Morgen doen we daar in de buurt mee aan een volleybaltoernooi dat wordt afgesloten met een echte beachparty. De weersvoorspellingen zijn goed  en dat is een prima vooruitzicht voor een feest op het strand.

Ik weet alleen nog niet wat ik ga aandoen op dat strandfeest. Het weer is waarschijnlijk goed, sterker nog het wordt gewoon heet. Een lange broek lijkt me dus te warm, maar wat dan wel? Een korte broek is vaak meteen zo casual en ik heb eigenlijk wel zin om me een beetje elegant aan te kleden. Ik heb wel een aantal korte broeken die redelijk netjes zijn. Die draag ik vaak als ik ga golfen, maar ook die zijn toch wel iets aan de sportieve kant. Nee, ook die shorts zijn toch geen optie. Ik ben ook geen man voor een driekwartbroek. In de zomer zie je veel mannen met een broek tot op hun kuiten, maar dat vind ik vlees nog vis. Dat is voor mij te nonchalant. Nee, dat is het ook niet.

Goed, even terug naar de lange broek want dat heeft toch mijn voorkeur. Ik kan natuurlijk een broek aantrekken van een hele dunne stof. En stof die goed ademt en daardoor niet warm aanvoelt. Ik zag laatst in de winkel bij mij om de hoek een crèmekleurige zomerbroek hangen van dun katoen. Die zag er echt mooi en elegant uit en nu ik er zo aan terug denk lijkt hij me uitermate geschikt voor het strandfeest. Een lichte kleur past goed bij de zomer en ik heb een mooi wit poloshirt met korte mouwen wat ik er bij kan dragen. Op deze manier ben ik toch netjes gekleed, maar niet te warm. Na die dag sporten heb ik vast al genoeg gezweet. Ik denk dat ik straks iets eerder naar huis ga en meteen even langs die winkel rijdt om die broek te halen. Nu nog even er tegen aan en ik kan die drukke werkweek afsluiten. Op naar een lekker en ontspannen weekend!

 

Lijdensweg

“Nee, nee en nog eens nee.” Ouderling Bas Bollebroeck zwaaide met zijn vinger in de lucht en keek Jochem gebiedend aan. Er was geen ontkomen aan. Jochem Flytstra moest een pak aan. En dat zat hem niet lekker.
“Maar ik draag altijd een poloshirt,” stribbelde hij tegen. “Een heel duur poloshirt van de Bijenkorf. “
“Je hebt me gehoord Flytstra. De kerkeraad wil dat je vanaf vandaag alleen nog maar een goed gestroomlijnd herenpak draagt tijdens je preek. Wij zijn dan wel een kerk en moeten ons wat afzijdig houden van het wereldse gebeuren, maar een prima pak volgens de laatste herenmode is toch wel het minste wat de gemeente van zijn dominee kan verwachten.”

“Maar een pak stoot de jeugd af. Die willen een dominee in een T-shirt.”

Bollebroecks gezicht betrok. “Flytstra… Je weet wat de kerkeraad wil. Vooruit… geen gemaar.”

Flytstra slikte en knikte. “Goed dan. Dan maar preken in een herenpak.”

Er gleed een tevreden glimlach over het gezicht van Bollebroeck. “Ik wist wel dat ik je kon overtuigen van het belang om goed gekleed op de kansel te staan, Flytstra. En om je daarbij te helpen heeft de gemeente besloten de collecte van afgelopen zondag om te zetten in een… herenpak.”  Hij kneep zijn oogjes samen en liep naar een kast in de koffiekamer. Hij trok de deur open en de verbouwereerde Flytstra staarde naar een stijlvol en go van Hugo Boss.

“Ik…eh…m-moet dat dragen?” stamelde Jochem Flytstra.

“Ja, dat klopt,” zei Bollebroeck met een voldane zucht. “Was niet goedkoop hoor. Maar in dit pak straal je als een waardig ambassadeur van het hemelrijk… een engel van de onzichtbare oevers der eeuwigheid.” Bollebroecks stem sloeg over van heilige opwinding terwijl hij de fijne stof met zijn vingers streelde. “Herenmode op zijn best.”

“Dat pak lijkt me wat klein,” hakkelde Flytstra onzeker.
“Klein? Welnee. Dat lijkt maar zo. Wij hebben XXL gekocht.” Hij trok het pak van de hanger en gaf het met een zwierige zwaai aan Flytstra. “En nu aantrekken, want je moet over vijf minuten preken.”

Flytstra nam het pak zwijgend aan. Er was geen ontkomen aan. Met frisse tegenzin schopte hij zijn sportieve bruine Hush Puppies uit en begon zijn broek uit te trekken.

Er zat een groot gat in Flytstra’s bolletjessokken en de rechter grote teen stak er triomfantelijk uit als een schildwacht van het goede nieuws. Maar Bollebroeck zag het niet.

“Te klein,” hijgde Flytstra terwijl hij met samengeperste wangen probeerde zijn riem dicht te trekken.

“Wat bedoel je te klein?” gromde Bollebroeck.
“G-gewoon… Ik…eh…kan nauwelijks ademhalen.”

Bollebroeck vloekte binnensmonds. “Onzin. Dit is een XXL herenpak. Wij hebben geen tijd voor praatjes. Je moet preken.”

Flytstra perste zich in zijn jasje en schudde zijn hoofd. “G-gaat niet… Zo kan’k niet pr-preken.”
Bollebroeck likte zijn lippen en staarde grimmig naar zijn dominee. “Flytstra… Je moet. De gemeente wacht op je. Ik heb de kerkeraad beloofd dat je vandaag in een pak op de kansel zou staan. Je moet je er gewoon doorheen vechten. Het is nu te laat om nog van koers te veranderen.”
Hij slingerde de deur van de koffiekamer open en wees met zijn vinger de gang in.

“Vooruit Flytstra… Maak er wat van. Waar gaat de preek vandaag trouwens over”

“P-Petrus,” hijgde Flytstra. “Toen die Jezus drie keer verloochende.”

“Prachtig onderwerp,” knikte Bollebroeck goedkeurend. “Daar zul je mee oogsten.”

Flytstra schude nogmaals zijn hoofd en strompelde toen de gang in op weg naar de kansel.

Toen hij vanaf de kansel over de zee van gezichten uitkeek in zijn veel te nauwe pak borrelde het zweet op zijn voorhoofd. De kerkeraad zat op de eerste rij en keek goedkeurend naar dat stralende pak van Hugo Boss. Die zagen nog niet dat het pak veel te nauw zat, ofschoon ze wel argwanend naar de gespannen zenuwtrekjes op het gezicht van die arme Flytstra staarden.

Flytstra schraapte zijn keel.

“Ahum… eh… ik… eh…”

Wat zat dat pak vervelend.  Hij had het gevoel dat zijn bloedsomloop werd afgesneden.

Doorzetten jongen. Je hebt wel voor hetere vuren gestaan. Maar waar ging de preek ook nog maar weer over?
Iedereen wachtte in eerbiedige stilte op de dominee. Flytstra probeerde wanhopig om zijn gedachten bij de preek te houden. Opeens wist hij weer waar het over ging. Petrus had Jezus driemaal verloochend toen deze gearresteerd was, vlak voor zijn kruisdood.

En toen kraaide de haan. Drie keer…

“P-Petrus,” stamelde Flytstra had nogal wat p-problemen. Net zoals ik… eh ik bedoel… net als veel anderen…” Hoe ging het nou ook alweer?  Hij pijnigde zijn hersens. O ja, Petrus verloochende Jezus en toen was er een haan.

“P-Petrus v-verloochende Jezus drie keer en toen opeens… t-toen opeens haande de kraai.  Ja… die kraai haande zo luid dat P-Petrus zich reali—“ Wat zeg ik nou? Flytstra  voelde het bloed in zijn oren. De gemeenteleden staarden in ongeloof naar hun stotterende dominee.

“Wat?” sprak Bollebroeck op gedempte toon vanaf de eerste rij. “Hou je hoofd er bij, man.”

Flytstra dacht koortsachtig na. Er was helemaal geen kraai in het bijbelverhaal. Maar wat voor beest was er dan wel? Flytstra kon niet meer denken. Hij was het glad vergeten.

“Nee… g-gemeente… ik bedoel natuurlijk dat P-Petrus een kraan hoorde. De kraan haaide drie keer en toen…” Flytstra schudde verward met zijn hoofd. “Nee… eh… de haai… het was een haai die kraande…”
Een haai? Nee, er stond ook niets in het Evangelie over een haai. O Lieve Heer… over welk beest ging het toch?
Er steeg nu hier en daar gelach op. De gemeenteleden vermaakten zich prima, maar Bollebroeck leek een appelflauwte krijgen.

Een haas misschien?

Een haas? Opeens wist Flytstra wat hem te doen stond. Hij koos het hazepad. Weg met dat veel te kleine pak. Hij moest gewoon zijn eigen kleren dragen. Verdraaid nog aan toe, hij was toch zeker de dominee van deze gemeente. De kerkeraad en Bollebroeck konden op het dak gaan zitten.

Hij rende terug naar de koffiekamer en greep zijn eigen broek en zijn poloshirt van de Bijenkorf.  Uit met dat herenpak van Hugo Boss. Een mooi pak was het, maar niet voor op zondag in de kerk. Hij zuchtte van verlichting toen hij zijn eigen klofje weer aan had en terwijl hij door de gang terug naar de kansel snelde hoorde hij buiten het kraaiende geluid van een haan.

Het beest kraaide uit volle borst.

“Kukelekuu… mijn naam staat in de Bijbel. Kukelekuu.”